19/6/2007 - UMUDUN ÖYKÜSÜ

          Birgün Tanri duyguları yaratmış,ama bakmış ki bunlar çok yoğun ve güçlü şeyler ve de insanlar bu duygulara hazır görünmüyor.Tutmuş,hepsini bir kutuya koymuş ve bir meleğine emanet etmiş.Bu kutuyu   

ona söyleyinceye kadar açmamasını hatta aralayıp bakmamasını tembihlemiş.Günün birinde bu meleğin dünyaya inmesi gerekmiş.Öykü bu ya,kutuyu yanında götürmemek için bir başaka meleğe teslim etmiş ve ona sakın açmamasını yoksa Tanrı'nın onşlara kızacağını anlatmış.Ancak bu melek,kutunun içerisindekileri

çok merak etmiş.Biraz aralayıp baksa hiçbir zararın gelmeyeceğini düşünmüş ve kutuyu aralamış.O,kutuyu aralar aralamaz duygular kutudan fırlamış ve birer birer dünyaya dökülmeye başlamış.Dünyada insanların değiştiğini,birbirini sevmeye,nefret etmeye,öldürmeye,yüceltmeye başladığını gören ilk melek,apar topar    

dünyadan ayrılmış ve duyguların neredeyse tamamının kutudan çıktığını görünce,kutuyu teslim ettiği meleğin elinden kutuyu hışımla almış ve kapatmış.Ancak kutuda bir tek duygu sıkışıp kalmış,yarısı içeride yarısı dünyada.İşte o duygu umutmuş.Tüm duygular vaktinden önce dünyaya inmiş ama umudun yanlız yarısı inebilmiş.Yani aceleci bir melek yüzünden umut,dünyada hep bir varmış,hep bir yokmuş.Öykü bu kadar!Şimdi umudu tümüyle dünyaya indirmenin yüzyılındayız.Özellikle de ülkemize.Bunub da sadece bir dilek olarak kalmaması için hepimize düşen görevler vaar.Dünyaya laf olsun diye gelmeyeceğimiizn bilincinde miyiz?Önce bunu sorgulamalıyız.Kalbimizi,insanlara,doğaya açık tutmalıyız.Knatlarımız nasıl uçulacağını hatırlamazken,dostlarımızın ayağa kalkmamızı sağlayan melekler olduğunu                                  unutmayacağız.Istırap dalgalarının,mutluluk incilerini ortaya çıkaracağını düşüneceğiz.Yaşam okılumuzdaki sınıfımızdır ve sevgi en büyük öğretmenimiz,diyeceğiz.Hepimiz okyanusta bir damlayız.Bİr araya geldiğimizde anlamımız var.Sözler ve kurallar biliyorumki mutluluğun reçetesi değildir.Ama herkes kendi sözlerini ve kuarallarınıd ekleyerek,kendi reçetesini hazırlayabilir.Söylenmiş bir sözü söyleyerek noktayı koyalım şimdi.Eğer umutla hiç tanışmamış olsaydım.onu hayal ederek gerçek olmasını sağlardım.

      Oğuzhan Akay                                                                                                                                        

18/6/2007 - bir türlü başlık bulamadığım şiirim

     Aç şu gözlerini,

     Gör şu dünyayı.

     Denizin maviliğini;

     Suyun berraklığını.

     İçin hep elemle dolmuş,

     Sanki istemiyorsun şu dünyayı.

     Belli ki gözüne bu çekilmez hayatın güzellikleri gelmiyor

     Belliki bıkmışsın savaşlardan,sahte dostluklardan. 

     Ama  şuna inan ki,bu hayatın gerçekleri

     Güzelliklere dikenli yollardan geçmeden ulaşamazsın

     Ama kötülükleri yakalamak o kadar kolayki

     Elini uzatsan şıp! diye gelir eline.

     At bir kenara kötülükleri

     Yaşa hayatını doyasıya

     Ağlamak istiyorsan ağla,gülmek istiyorsan gül!

     Gel barış şu hayatla

 Yazan:Ece Zeynep Şen

14/6/2007 - BENİM ŞİİRİM(lise hazırlıkta yazmıştım:))

                       DERİNLERDEKİ FISILTI

     Birgün biranda kapını çalar

                       ''Merhaba ben geldim''

     Derdine çare bulur

     Tam umudunu umudunu yitirdiğin zaman.

     Sadık arkadaşındır senin

     Herzaman destekçin

     Yalnız kaldığında

     Bir tek o koşar imdadına

     Hiçbir zaman terk etmez

     İyi gününde de kötü gününde de

     Dost gibi dosttur

     GERÇEK DOST!

     Arkandan vurup bırakmaz seni

     Başka dostu yoktur yanlız başına

     Fakat senin çoktur

     Senin bir damla gözyaşına değmeyecekler...

     Yazan:Ece Zeynep Şen

14/6/2007 - NASİHAT

           Dinle sana bir nasihat edeyim.

           Hatırdan gönülden geçici olma!

           Yiğidin başınabir iş gelirse,

           Onu yad ellere açıcı olma!

           Mecliste arif ol kelamı dinle,

          El iki söylerse sen birin söyle,

          Elinden geldikçe iyilik eyle,

          Hatıra dokunup yıkıcı olma!

          El ariftir yoklar senin bendini,

          Dağıtırlar tuzağını fendini,

          Alçaklarda otur gözet kendini,

          Katı yükseklerden uçucu olma!

          Karac'oğlan söyler sözün başarır

          Aşkın deryasını boydan aşırır,

          Seni hep küçük düşürür,

          Kötülerle konup göçücü olma!

                                       Karacaoğlan

14/6/2007 -

                    BENİM YAZIMI AZ DA OLSA TAKİP EDEN ARKADAŞLARIM

     Burada sizlerle bir sıkıntımı paylaşmak istiyorum.Bana yardımcı olursanız beni sevindirirsiniz.Ben Lise2 öğrencisiyim.Sayısal bölümündeyim.Ve ben bu bölüme arkadaşlarımı,ailemi,öğretmenlerimi dinleyerek geldim.Bir hata yaptım kendi hayallerimin peşinde koşmadım ve başkalarını dinledim.Ve belkide çok büyük hata yaptım.Ama ben lise3'te TMye geçmeye karar verdim.Çünkü ben psikolloji yada PDR okumak istiyorum.Ve kazanacağıma da inanıyorum.şimdi size soruyom sizce sayısal avantajlı diye istediğim bir meslek bulamama rağmen sayısala devammı edim yoksa zorda olsa Eşit ağırlığa geçip hayallerimin peşinde koşim?lütfen bana yardımcı olun.